از کتاب برباد رفته اثر مارگارت_میچل

ظرفی را با حوصله زیاد جمع کنم و به هم بچسبانم و بعد خودم را

فریب بدهم که این ظرف شکسته همان است که اول داشته ام .
آنچه که شکست شکسته و من ترجیح می دهم که
در خاطره خود همیشه آن را به همان صورتی که روز اول بود

حفظ کنم تااینکه آن تکه ها را به هم بچسبانم و تا وقتی زنده ام
آن ظرف شکسته را مقابل چشمم ببینم!!