از رومن گاری

از پنجره به پیادهرویِ مملو از جمعیّت نگاه کرد. گفت:

میبینی، لباسهایی هستند که راه میروند، دروغ میگویند، عاشق میشوند، میمیرند...

کمتر لباسی آن بیرون است که درونش "انسان" وجود داشته باشد.